*یدالله مع الجماعه*»تا پای جان برای ایران
گرگها خوب بدانند، در این ایل غریب
گر پدر رفت، تفنگ پدری هست هنوز
ما درس اتحاد، ایمان و شجاعت را از رهبر شهیدمان آموختیم...و حالا وقت درس پس دادن است...رهبر ما این پرچم را به دوش ما سپرد و رفت...بار امانتی که بسیار سنگین است...ما کف خیابان ها و مساجد میچرخیم...ما امانت تو را به دست این کفتار صفتان نمیدهیم...ما جرات و جسارت را از تو یاد گرفته ایم...
همه می دانیم که امروز شیوه و سبک جهاد تغییر کرده است و وظیفه همهی ما حضور امیدوارانه در صحنه و حفظ یکپارچگی و مراقبت دسته جمعی از میراث گرانبهای انقلاب اسلامی است.برماست که حضور در میدان را بر خود واجب بدانیم. ما فائزونیها نیز بر این قراریمافطاری آماده میکنیم و در مساجد گردهم جمع میشویم...دسته عزاداری راه میاندازیم و در کوچه و خیابانها برای آقای شهیدمان، سرورمان، عزیزجانمان، عزاداری میکنیم...در خیابانها و میادین صدای رهبر شهیدمان میشویم...پای انقلابمان، پای میراث رهبر عزیزمان، ایستادهایمخداروشکر که شیعهی علی هستیم و پیرو رهبری که در طرف درست تاریخ ایستاده بود...
آقای ما، مولای ما!...از انقلابت دفاع میکنیم، با مال و جان و خون و فرزندانمان... راهت! حرفت! مقاومتت! روی زمین نمیماند عزیزترین ما!...